Laurierkershaag snoeien: wanneer, hoe en hoe ver terug

Een laurierkershaag snoei je twee keer per jaar: in mei en in september. Laurierkers groeit 30 tot 50 cm per jaar, dus met één beurt hou je hem niet strak. Werk bij voorkeur met een handsnoeischaar in plaats van een heggenschaar, en wil je de haag echt kleiner: laurierkers verdraagt een terugsnoei tot op het oude hout en loopt daar gewoon opnieuw op uit.

Wanneer snoei je een laurierkershaag?

De hoofdbeurt geef je in mei, als de eerste groeischeuten zijn uitgehard. De haag loopt daarna nog door en sluit de snede netjes dicht. In september volgt de tweede beurt: die herstelt de vorm en zorgt dat je de hele winter een strakke haag hebt. Na half oktober laat je de schaar beter staan, want verse snoeiwonden krijgen dan geen tijd meer om dicht te groeien voor de eerste vorst. Snoei ook nooit tijdens of vlak voor vriesweer.

Kijk voor je begint of er geen vogels nestelen; zit er een nest in, laat die zijde dan staan tot de jongen uit zijn. Een pas geplante haag laat je het eerste jaar met rust: knip alleen de zijkanten licht bij en laat de hoogte doorgroeien. Hoe je zo'n haag aanlegt en op welke afstand, staat in laurierkershaag planten.

Met welk gereedschap snoei je laurierkers?

Dit is het verschil tussen een nette en een rommelige laurierkershaag. Laurierkers heeft groot, breed blad van 8 tot 15 cm. Een heggenschaar knipt die bladeren gewoon doormidden, en de halve bladeren die blijven hangen verbruinen binnen een week aan de snijrand. Een handsnoeischaar knipt het hele takje net boven een blad weg, zodat je geen enkel blad beschadigt.

Voor een korte haag is dat prima te doen. Heb je tien meter of meer, scheer dan met de heggenschaar en loop er daarna één keer met de handschaar langs om de gehalveerde bladeren weg te knippen. Houd je gereedschap scherp: een botte schaar plet de takken en geeft dezelfde bruine randen. Bij de fijnbladige Caucasica en Etna valt die schade minder op dan bij Rotundifolia. Het seizoenswerk voor je hele tuin staat in wanneer je een haag snoeit.

Hoe ver kun je een laurierkershaag terugsnoeien?

Veel verder dan je zou denken. Anders dan thuja of leylandii loopt laurierkers wel opnieuw uit op kaal, oud hout. Een haag die te breed of te hoog is geworden, mag je dus terugzetten tot op de dikke takken, en zelfs tot 30 à 50 cm boven de grond als hij helemaal is uitgegroeid. Het beste moment daarvoor is eind april tot begin mei: de plant heeft dan een heel groeiseizoen voor zich om weer uit te lopen.

Is de haag breed en belangrijk voor je privacy, pak hem dan in twee seizoenen aan: dit jaar de ene zijde en de top, volgend jaar de andere. Geef na een zware beurt water en werk wat compost in de strook onder de haag. Reken op één tot twee groeiseizoenen voor hij weer dicht is. Blijft een stuk onderaan kaal, dan ben je sneller klaar met bijplanten: de maten en het aantal per meter staan op laurierkershaag kopen. Snoei de zijkanten voortaan licht taps, onderaan een paar centimeter breder dan bovenaan: dan valt er licht op de onderste takken en blijft de voet bezet. Hoe hoog en breed een laurierkershaag wordt en welke soort het breedst groeit, lees je in hoogte en breedte per soort.

Wat doe je met het snoeisel?

Takken tot een paar centimeter dik haksel je het makkelijkst meteen na het snoeien, als ze nog soepel zijn. Gehakseld laurierkersblad verteert traag: meng het met houtige snippers en gebruik het als mulchlaag in een border of onder struiken, niet in de moestuin. Grote hoeveelheden blad op de composthoop klonteren en verzuren; strooi het dun of verdeel het over meerdere beurten.

Eén ding om goed te onthouden: blad van laurierkers is giftig, en verwelkt blad is dat nog het meest. Gooi snoeisel dus nooit over de afsluiting bij paarden, geiten, schapen of konijnen, en laat geen hopen liggen waar huisdieren bij kunnen. Hetzelfde geldt voor zijn fijnbladige neef, waarover je meer leest in is Portugese laurier giftig. Wat je niet kunt hakselen, breng je naar het containerpark; verbranden in de tuin mag in Vlaanderen niet.

Veelgestelde vragen